مردمان بسيارى بر او جمع گشته و در نواحى عراق ، جنگها نمود ، گاهى غالب و گاهى مغلوب آمده ، به مدائن « 1 » برفت و بسيارى از مردم عراق به او پيوسته ، بر كرمانشاهان و همدان و رى و اصفهان سلطنت يافت . در سال 129 : محارب بن « 2 » موسى يشكرى كه در مملكت فارس قدرى بلند و رتبه‌اى ارجمند داشت به دار الامارهء استخر آمده ، عامل عبد اللّه بن عمر بن عبد العزيز را از استخر براند و طوعا و كرها بيعت خلافت را براى عبد اللّه بن معاويه از تمامت مردم استخر گرفته ، پس به كرمان برفت و آن سامان را متصرف گشته ، جماعتى از سران سپاه شام به او پيوستند و عود به فارس نموده ، به شيراز آمد و مسلم بن مسيب « 3 » را كه در شيراز عامل عبد اللّه بن عمر بود بكشت . پس محارب بن موسى به اصفهان رفته ، خدمت عبد اللّه بن معاويه رسيد و او را با اساسه خلافت و رايات سلطنت به فارس آورده از دار الامارهء استخر با فر فريدونى بر اورنگ جمشيدى قرار گرفت و بزرگان بنى هاشم و بنى اميه كه از مروان روىگردان بودند به او پيوستند مانند : ابو جعفر منصور بن محمد بن على بن عبد اللّه بن عباس « 4 » و عبد اللّه و عيسى اولاد على بن عبد اللّه « 5 » - ابن عباس و سليمان بن هشام بن عبد الملك « 6 » و منصور بن جمهور « 7 » و شيبان بن عبد العزيز خارجى « 8 » . هم در اين سال [ 129 ] : محارب بن موسى يشكرى « 9 » سر از چنبر اطاعت عبد اللّه بن معاويه بركشيد و براى تصرف شهر شاپور برفت و يزيد برادر عبد اللّه بن معاويه با محارب جنگ كرده ، محارب را شكسته ، او را به نواحى كرمان رسانيد و محارب در كرمان توقف نمود . بعد از ورود محمد بن اشعث ، محارب احترامى بيافت و بعد از زمانى ميانه تنافر شده محمد محارب را با بيست و چهار نفر از پسران او را بكشت « 10 » و عبد اللّه بن معاويه در دار الامارهء استخر تمكن داشت تا آنكه در همين سال عامر بن ضباره « 11 » و داود بن يزيد بن عمر بن هبيرهء « 12 » - فزارى كه پدرش سپهسالار سپاه عراق بود براى دفع عبد اللّه روانه فارس شدند و يزيد بن -

--> ( 1 ) . طبرى مىنويسد : او به مدينه رفت و بر حلوان و جبال چيرگى يافت و . . . بر ماهين و همدان و قومس و اصفهان و رى مسلط گشت . ر ك : طبرى ، جلد نهم ، ص 1880 ، و ص 1976 همان كتاب . ( 2 ) . در متن مجارين موسى يشكرى ، ( تصحيح شد ) . طبرى او را ( محارب بن موسى مولى بنى يشكر ) ناميده است . ( ر ك : جلد نهم ، ص 1976 ) . و چنين است در كامل ، ( ر ك : جلد چهارم ، ص 306 ، چاپ بيروت ) . ( 3 ) . ر ك : طبرى ، جلد نهم ، ص 1977 . و كامل ، جلد چهارم ، ص 306 ، چاپ بيروت ، و كامل كه سال مرگ مسلم بن - مسيب را 128 هجرى مىدانند . ( 4 ) . ر ك : كامل ، جلد چهارم ، ص 306 ، چاپ بيروت . و طبرى ، جلد نهم ، ص 1977 . ( 5 ) . ر ك : طبرى ، جلد نهم ، ص 1977 . كامل ، جلد چهارم ، ص 306 ، چاپ بيروت . ( 6 ) . ر ك : طبرى ، جلد نهم ، ص 1977 . كامل ، جلد چهارم ، ص 306 ، چاپ بيروت . ( 7 ) . ر ك : طبرى ، ص 1977 . و كامل ، جلد چهارم ، ص 306 ، چاپ بيروت . ( 8 ) . ر ك : طبرى ، ص 1977 ، كه او را ( شيبان بن الحلس بن عبد العزيز الشيبانى الخارجى ) مىداند . و چنين است در كامل . ر ك : جلد چهارم ، ص 306 ، چاپ بيروت . ( 9 ) . ر ك : طبرى ، جلد نهم ، ص 1978 ، و كامل ، جلد چهارم ، ص 306 ، چاپ بيروت . ( 10 ) . ر ك : طبرى ، جلد نهم ، ص 1978 ، و كامل ، جلد چهارم ، ص 306 ، چاپ بيروت . ( 11 ) . در متن ( عامر بن ضياره ) تصحيح شد . طبرى او را عامر بن ضبارة المرى مىداند . ( ر ك : طبرى ، جلد نهم ، ص 1885 و 1980 . ( 12 ) . ر ك : طبرى ، جلد نهم ، ص 1978 .